Quin Blokzijl

Quin Blokzijl liep via een list een undercover stage bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken in Den Haag. Omdat het ministerie verboden werkterrein is voor “lageropgeleiden”, gebruikte hij een paard van Troje: hij deed zich voor als “hoogopgeleide” door zich tijdelijk in te schrijven bij een hogeschool. Eenmaal binnen tekende hij zijn contract en schreef zich direct weer uit. Hij ontdekte grote geheimen, en diplomaten bleven na de onthulling van zijn dekmantel in verwarring achter, gedwongen om na te denken over hun eigen vooroordelen.

Quin Blokzijl veroorzaakt een ‘revolutie’ wanneer hij de Brusselse ivoren torens binnentreedt en als eerste mbo’er in het Europees Parlement werkt. In een wereld die bijna hermetisch was afgesloten voor iedereen die niet “hoogopgeleid” is, confronteert Quin in de hoofdstad van Europa de gevestigde orde. Het zorgt voor een schokgolf van verwarring: Harvard en Oxford-alumni vragen of hij van de catering is. Uiteindelijk gaat hij op audiëntie bij president Roberta Metsola in Straatsburg, voor zijn primeur.

Quin Blokzijl is zijn kantoorbaan al lange tijd zat. Hij vraagt een AI-taalmodel wat voor werk er in de buitenlucht is en niet op het Europees Parlement lijkt. Niet veel later verruilt hij Brussel voor de vuilniswagen en solliciteert hij in een Amsterdamse kantine vol Ajax-posters en blote borsten, waar collega’s hem vragen of hij bij Europa-Park heeft gewerkt. Op de vuilniswagen ontdekt Quin tot zijn eigen verbazing meer intelligentie en levenservaring dan bij zijn “hoogopgeleide” en rijke ex-collega’s. Tussen de vuilniszakken vindt hij niet alleen de gekste verhalen en mensen, maar ook iets wat hij op kantoor nooit vond: eeuwig werkgeluk.