© Femke Drift
De manier waarop we onze wereld hebben ingericht is onhoudbaar. Veel van de systemen waar we dagelijks op vertrouwen, versterken ongelijkheid, uitputting en polarisatie. Daarom zoekt Lakshmi bewust het ongemak op. Want echte verandering begint buiten de eigen bubbel.
De manier waarop we onze wereld hebben ingericht is onhoudbaar. Veel van de systemen waar we dagelijks op vertrouwen, versterken ongelijkheid, uitputting en polarisatie – vaak zonder dat we het doorhebben. Juist daarom zoekt Lakshmi bewust het ongemak op. Want echte verandering begint buiten de eigen bubbel.
Gelijkheid bestaat niet in losse thema’s. Vrouwenrechten, klimaat, armoede, racisme en geweld zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Toch blijven we problemen afzonderlijk benaderen, terwijl juist die versnippering ongelijkheid in stand houdt. Lakshmi pleit voor een intersectionele blik: duurzame verandering begint bij het erkennen hoe systemen van macht en uitsluiting elkaar versterken.
Lakshmi is muzikant, maker en spreker op het snijvlak van kunst, feminisme en maatschappelijke verandering. In haar werk en lezingen onderzoekt zij hoe we -vaak onbewust- blijven meebewegen met structuren die verdelen, onderdrukken en uitputten. En vooral: hoe we die patronen kunnen doorbreken zonder onze menselijkheid, empathie en nuance te verliezen.
Naast haar artistieke praktijk zet Lakshmi zich actief in voor structurele verandering. Als ambassadeur voor Plan International strijdt zij voor de rechten en kansen van meisjes en jonge vrouwen wereldwijd en werkte zij samen met organisaties als Oxfam Novib. In het hoofdkwartier van de Verenigde Naties sprak en trad zij op over de verantwoordelijkheid om binnen grote, complexe systemen verandering te realiseren – en juist daar menselijkheid en morele moed centraal te blijven stellen.
Als spreker brengt zij een zeldzame combinatie van maatschappelijke betrokkenheid, artistieke verbeeldingskracht en persoonlijke reflectie. Ze spreekt over morele complexiteit, de spanning tussen idealen en realiteit, de rol van woede en hoop, en de vraag hoe we kunnen bouwen aan rechtvaardige verandering zonder te vervallen in verharding, polarisatie of morele zuiverheid.
Haar lezingen zijn urgent, eerlijk en verbindend – en nodigen uit tot het moeilijkste werk dat er is: niet alleen de wereld veranderen, maar ook de systemen in onszelf.