Een student filosofie en geschiedenis, Kishore Mahbubani heeft het geluk gehad te genieten van een carrière in de overheid en tegelijkertijd in het schrijven over maatschappelijke vraagstukken. Van 1971 tot 2004 werkte hij voor de Singaporese diplomatieke dienst, met posten in Cambodja (waar hij ...
Kishore Mahbubani, opgeleid in filosofie en geschiedenis, heeft het geluk gehad een carrière bij de overheid te combineren met het schrijven over maatschappelijke vraagstukken. Van 1971 tot 2004 werkte hij voor de Singaporese diplomatieke dienst, met posten in Cambodja (waar hij tijdens de oorlog van 1973-74 diende), Maleisië, Washington DC en New York, waar hij tweemaal Singapore’s Ambassadeur bij de VN was en voorzitter van de VN-Veiligheidsraad in januari 2001 en mei 2002. Van 1993 tot 1998 was hij Secretaris-Generaal bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Momenteel is hij decaan en hoogleraar Praktijk van Publiek Beleid aan de Lee Kuan Yew School of Public Policy (LKYSPP) van de National University of Singapore. Daarnaast heeft Prof Mahbubani zitting in besturen en raden van verschillende instellingen in Singapore, Europa en Noord-Amerika, waaronder de raad van het International Institute for Strategic Studies (IISS), de International Council van de Asia Society, de Yale President’s Council on International Activities (PCIA) en de Commissie van Eminente Personen van het Internationaal Atoomenergieagentschap (IAEA) uit 2008.
In de wereld van de ideeën heeft Prof Mahbubani wereldwijd lezingen gegeven en gepubliceerd. Zijn artikelen zijn verschenen in uiteenlopende tijdschriften en kranten, waaronder Foreign Affairs, Foreign Policy, de Washington Quarterly, Survival, American Interest, the National Interest, Time, Newsweek en de New York Times. Hij is ook geportretteerd in de Economist en Time Magazine. Hij is de auteur van “Can Asians Think?” (gepubliceerd in Singapore, Canada, de VS, Mexico, India, China en Maleisië), “Beyond The Age Of Innocence: Rebuilding Trust between America and the World” (gepubliceerd in de VS en China), en “The New Asian Hemisphere: the irresistible shift of global power to the East” (gepubliceerd in de VS, Frankrijk, Duitsland, Nederland en Taiwan).
Prof Mahbubani ontving in 1967 de President’s Scholarship. In 1971 studeerde hij cum laude af in de filosofie aan de University of Singapore. Aan Dalhousie University in Canada behaalde hij in 1976 een masterdiploma in de filosofie en in 1995 een eredoctoraat. Van 1991 tot 1992 was hij een jaar lang fellow aan het Center for International Affairs van Harvard University. In 2003-2004 ontving hij de Dr Jean Mayer Global Citizenship Award van het Institute for Global Leadership (IGL) aan Tufts University.
In 1998 ontving hij de Public Administration Medal (Gold) van de Singaporese overheid. In juni 2004 werd hem in New York de Foreign Policy Association Medal uitgereikt, met de volgende openingswoorden in de onderscheiding: “Een getalenteerd diplomaat, een student van geschiedenis en filosofie, een prikkelend schrijver en een intuïtief denker”. Prof Mahbubani werd in september 2005 door Foreign Policy en Prospect ook opgenomen in de lijst van de 100 meest invloedrijke publieke intellectuelen ter wereld en stond tevens in de Financial Times-lijst van maart 2009 van de 50 meest invloedrijke personen (waaronder Obama, Wen Jiabao en Sarkozy) die het debat over de toekomst van het kapitalisme zouden vormgeven.