René Frydman

Over René Frydman

René Frydman, geboren in 1943 in Soumoulou (Pyrénées-Atlantiques), is een Franse gynaecoloog, bekend omdat hij de geboorte van de eerste Franse proefbuisbaby mogelijk heeft gemaakt.

In 1970 vertrekt René Frydman om medische hulp te bieden aan Palestijnen in Jordanië tijdens de Zwarte September. Het jaar daarop behoort hij tot de oprichters van Artsen zonder Grenzen, samen met Bernard Kouchner. In 1973, betrokken bij de Groep voor Gezondheidsinformatie, ondertekent hij het Manifest van de 331 artsen die toegeven een abortus te hebben uitgevoerd.

In 1974 komt hij in het Antoine-Béclère ziekenhuis in Clamart, waar hij niet meer zal vertrekken en waar hij in 1990 hoofd van de afdeling gynaecologie, verloskunde en reproductieve geneeskunde wordt, een functie die hij twintig jaar zal bekleden. Hij behaalt zijn aggregatie in de geneeskunde in 1979.

René Frydman was de initiatiefnemer van de behandelingen voor Medische Hulp bij Voortplanting in Frankrijk. Hij maakt deel uit van het team (onder leiding van professor Émile Papiernik) dat de geboorte van de eerste Franse proefbuisbaby, Amandine, mogelijk maakt op 24 februari 1982. Amandine werd verwekt met behulp van de in Frankrijk ontwikkelde in-vitrofertilisatietechniek door bioloog Jacques Testart en zijn medewerkers. In 1986 beviel René Frydman van de eerste baby die voortkwam uit een bevroren embryo. In 2000 realiseert hij de eerste geboorte na een pre-implantatiediagnose en in 2003 de geboorte van de eerste Franse baby die voortkwam uit in-vitro-maturatie. Van 2006 tot 2011 is hij Hoofd van de Pijler Vrouw Koppel Embryo Kind. In februari 2011 creëert hij de eerste ‘medicijn’ baby in Frankrijk, of ‘dubbel hoop’ baby volgens zijn eigen woorden.

Naast zijn medische functies was René Frydman lid van het Nationaal Comité voor de Mensenrechten (1987-1988), lid van het Nationaal Ethisch Adviescomité (1986-1990), belast met Bio-ethiek bij Minister van Gezondheid Bernard Kouchner (1992), belast met het Perinataliteitsplan bij de Staatssecretaris voor Gezondheid (1997-1998), technisch adviseur bij de Minister van Onderzoek (2001-2002), lid van de Nationale Commissie voor Geboorte (2005-2007), lid van de Wetenschappelijke Raad van de Regio Ile-De-France (2006-2010), voorzitter van het Hoog Medisch Comité van de Regio Ile-De-France (2011).

In februari 2012 creëert hij op Le Monde.fr de blog “Een kind… eindelijk”, waarin hij pleit voor de oprichting van de “Stichting Preventie en Bestrijding van Onvruchtbaarheid”, die gericht is op het stimuleren van onderzoek en innovatie op dit gebied.

Onderscheidingen :

– Officier in de Orde van de Legioen van Eer (2002)

– Jean Bernard Prijs voor Wetenschappelijke Communicatie (Stichting voor Medisch Onderzoek) Juni 2003.

– Prijs Geneeskunde en Cultuur – Parijs 28/01/2004

– Claude Bernard Prijs van de Stad Parijs (2006)

– Jacques Salat-Baroux Prijs van de Academie voor Geneeskunde, (2008)

– Bernheim Prijs voor Wetenschappen van de Stichting van de Franse Joodse Gemeenschap (2012).