Noëlle Lenoir

Over Noëlle Lenoir

Noëlle Lenoir, partner bij het advocatenkantoor Kramer Levin Naftalis & Frankel, begon haar carrière in de parlementaire overheidsdienst.

Na in 1972 het examen voor administrateurs in de Senaat te hebben afgelegd, werd Noëlle Lenoir (rechtenfaculteit en Sciences Po Parijs) voornamelijk aangesteld als administrateur bij de Wetgevende Dienst en vervolgens bij de Commissie voor de Wetten van deze vergadering, waar zij verantwoordelijk was voor het volgen van strafrechtelijke teksten en immigratiegerelateerde zaken, evenals voor het voorbereiden van rapporten over het Justitiebudget.

Na tien jaar in de Senaat trad Noëlle Lenoir in 1982 toe tot de juridische afdeling van de nieuw opgerichte Commission Nationale de l’Informatique et des Libertés (CNIL). In 1984 werd zij benoemd tot Maître des requêtes bij de Raad van State en werd zij daar Commissaris van de Regering (momenteel “Rapporteur public”) in geschillen. Na twee jaar als kabinetschef van de Minister van Justitie, Pierre Arpaillange – van 1988 tot 1990 – werd zij in 1990 benoemd tot Missiehoofd voor bio-ethiekrecht bij de Premier, Michel Rocard. Na de overhandiging van haar rapport “Aan de Grenzen van het Leven: een Franse Biomedische Ethiek” aan de regering (la Documentation Française, 1991), werd zij gevraagd deel te nemen aan de voorbereiding van de eerste Franse wet op de bio-ethiek, wat haar erkenning opleverde als nationale en internationale expert op dit gebied.

In 1992 werd Noëlle Lenoir door de Voorzitter van de Nationale Vergadering benoemd tot constitutioneel rechter. Ze is de eerste vrouw en het jongste lid ooit benoemd tot de Raad van de Grondwet (mandaat van 9 jaar: 1992-2001).

Naast haar functie als constitutioneel rechter werd Noëlle Lenoir door de Directeur-generaal van UNESCO gevraagd om het pas opgerichte Internationaal Comité voor Bio-ethiek (CIB) binnen de Organisatie voor te zitten. In deze rol, die zij van 1992 tot 1999 uitoefende, coördineerde zij de ontwikkeling van het eerste internationale instrument over genetisch recht – “De Universele Verklaring over het Menselijk Genoom en de Mensenrechten” – dat in 1998 bij consensus werd aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties ter gelegenheid van de 50e verjaardag van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Tegelijkertijd, en al vanaf 1991, werd Noëlle Lenoir door de Europese Commissie, toen voorgezeten door Jacques Delors, aangewezen als lid van de Europese Groep voor Ethiek van de Wetenschappen en Nieuwe Technologieën (GEE), waarvan zij herhaaldelijk door haar collega’s werd verkozen tot Voorzitter. De GEE, die bij de Voorzitter van de Europese Commissie is geplaatst, heeft onder meer tot taak een ethisch advies te geven over de Europese wetgevingen die in bespreking zijn of reeds zijn aangenomen met betrekking tot wetenschappen en nieuwe technologieën. Ze verliet deze functie in 2001 om in de Verenigde Staten te gaan doceren aan de Columbia University in New York. Na enkele maanden aan de Rechtenfaculteit als gastprofessor keerde ze terug naar Parijs en schreef zich in juni 2001 in bij de Balie als advocaat, enkele maanden nadat ze de rang van Staatsraad had bereikt.

Noëlle Lenoir werd in 2002 benoemd tot Minister van Europese Zaken (2002-2004) (Regering Jean-Pierre Raffarin, Presidentschap Jacques Chirac). Ze voerde toen talrijke onderhandelingen met de landen van Midden- en Oost-Europa die op weg waren naar toetreding tot de Europese Unie en was ook betrokken bij het volgen van de werkzaamheden voor de opstelling van het grondwettelijk verdrag. Daarnaast verdedigde ze de Franse standpunten over diverse voorstellen voor Europese wetgevingen. Ten slotte was zij de eerste die, samen met haar Duitse ambtgenoot, de functie van “Secretaris-generaal van de Frans-Duitse samenwerking” bekleedde.

Noëlle trad in 2004 toe tot het advocatenkantoor Debevoise & Plimpton in Parijs als Off Counsel gespecialiseerd in mededingingsrecht, en sloot zich in 2009 aan bij het kantoor Jeantet Associés, waar zij de Europese rechtseenheid (publiekrecht en mededingingsrecht) leidde.

Noëlle Lenoir is momenteel partner bij het kantoor van Kramer Levin Naftalis & Frankel in Parijs, waar zij het team leidt dat gespecialiseerd is in mededingingsrecht en publiekrecht op zowel nationaal als Europees niveau.

FUNCTIE VAN DEONTOLOOG

Werd op 10 oktober 2012 unaniem door de leden van het bureau van de Nationale Vergadering benoemd tot Deontoloog van deze vergadering, in uitvoering van de beslissing van 6 april 2011 die deze functie instelde en de Nationale Vergadering voorzag van een deontologische code. In deze hoedanigheid is zij belast met het onderzoeken van de belangenverklaringen van de afgevaardigden en moet zij bovendien haar aanbevelingen en voorstellen aan het bureau voorleggen, met name wat betreft het regime van de parlementaire onkostenvergoeding.

ONDERWIJS / DENKTANKS

Als Geaffilieerd Professor aan HEC Parijs, leidt Noëlle Lenoir het Institut de l’Europe van HEC, dat is opgezet als een centrum voor opleiding, dialoog en reflectie over de sociaal-economische, juridische en managementuitdagingen van de Europese Unie. Noëlle Lenoir geeft ook les aan Paris I Sorbonne (Master 2) waar zij mededingingsrecht doceert in Master II.

Bovendien is de Cercle des Européens, die zij in 2004 oprichtte en voorzit, een vereniging die besluitvormers samenbrengt en een platform wil zijn voor uitwisseling en discussie over de grote Europese uitdagingen.

MANDATEN

Noëlle Lenoir is bestuurder van Generali France (sinds 2008) en van Valeo (sinds 2009).

Als lokaal verkozene in Valmondois (Val d’Oise) werd Noëlle Lenoir voor het eerst in 1977 gekozen en werd zij burgemeester van 1989 tot 1995. Vanwege de onverenigbaarheid van de gekozen functies met die van constitutioneel rechter, stelde Noëlle Lenoir zich in 1995 niet herkiesbaar voor de gemeenteraadsverkiezingen. Ze stelde zich in 2008 opnieuw kandidaat en won de verkiezingen met haar volledige lijst, waarmee ze opnieuw burgemeester van Valmondois werd. In 2010 gaf ze haar burgemeestersmandaat op om gemeenteraadslid te worden.

VERENIGINGEN EN ACADEMIES

Als voorzitter-oprichtster van de Cercle des Européens is Noëlle Lenoir ook Erevoorzitter en oprichtster van de Association des Amis d’Honoré Daumier. De beroemde karikaturist woonde namelijk de laatste vijfentwintig jaar van zijn leven in Valmondois en Noëlle Lenoir initieerde daar de oprichting van een gemeentelijk kunstcentrum dat tentoonstellingen van schilderijen, sculpturen en tekeningen organiseert, en gaf de naam van de kunstenaar aan verschillende gemeentelijke openbare gebouwen.

Als lid van het American Law Institute (VS) is Noëlle Lenoir ook “Honorary Bencher” van Grays Inn in Londen, lid van de Franse Academie voor Technologieën en Distinguished Fellow van het Centrum voor Bio-ethiek “Hastings Center” (VS). Ze is bovendien lid van de bestuursraden van de Association Française des Constitutionalistes en de Société de Législation Comparée, en neemt deel aan de denktank van de LICRA.

PERS / MEDIA

Noëlle Lenoir was columnist bij L’Express en La Tribune, en presentatrice van het programma “Les Grands Débats Européens” op Radio BFMbusiness. Ze onderhoudt momenteel de blog “Europe” van L’Express: “Europe, Mon Beau Souci” en heeft een wekelijkse ochtendcolumn op France Culture: “De wereld volgens Noëlle Lenoir”.

PUBLICATIES

Naast talrijke artikelen in de pers en juridische tijdschriften, heeft Noëlle Lenoir verschillende boeken en rapporten gepubliceerd, waaronder: De Administratieve Transparantie (in coll., PUF, 1987); Aan de Grenzen van het Leven: een Franse Biomedische Ethiek (rapport aan de regering (La Documentation Française, 1991); Het Recht van de Bio-ethiek (Ed. Que sais-je? PUF, 1998); De Rechtspraak, van Daumier tot heden (Editions Somogy, in coll. 1999); De Uitdaging van de Biotechnologieën (La Documentation Française, 2000); Het Politieke Leven, van Daumier tot heden (Editions Somogy, in coll. 2005); De Societas Europaea of SE: Voor een Europese Burgerschap van de Onderneming (rapport aan de regering (La Documentation Française, 2007).

Als lid van de Expertengroep over vennootschapsrecht bij de Europese Commissie heeft zij bijgedragen aan de opstelling van het “Report of the Reflection Group on the Future of EU Company Law”, dat in april 2011 openbaar werd gemaakt.

ONDERSCHEIDINGEN

• Officier in het Legioen van Eer (Frankrijk)
• Commandeur in de Nationale Orde van Verdienste (Frankrijk)
• Groot Officier in de Orde van Leopold II (België)
• Commandeur in de Orde van Verdienste (Polen)
• Commandeur in de Orde van Verdienste van de Bondsrepubliek Duitsland (Duitsland)
• Honoris Causa: Suffolk University (Verenigde Staten) en University College of London (Verenigd Koninkrijk)