Jean-Pierre Haigneré

Over Jean-Pierre Haigneré

Jean-Pierre Haigneré behaalde in 1971 een ingenieursdiploma aan de École de l’Air in Salon-de-Provence, hij is ook gecertificeerd jachtpiloot, heeft een licentie als lijnpiloot, testpiloot en berg- en watervliegtuigpiloot. Hij begint zijn carrière als piloot en squadroncommandant en heeft in totaal 5.500 vlieguren op 102 verschillende vliegtuigtypes, waarvan bijna 1.800 in testvluchten.

Generaal van de luchtmacht met pensioen, geselecteerd als astronaut door het CNES in 1985, superviseert hij de Division Habitable Vluchten binnen de Hermès en Habitable Vluchten Directie van 1986 tot 1989. In deze hoedanigheid neemt hij deel aan de voorbereidende studies van het ruimtevaartuig Hermès. In december 1990 wordt hij aangewezen als reserve voor Michel Tognini voor de Franco-Russische ruimtevlucht Antarès en volgt hij een training in de Sterrenstad nabij Moskou.

In mei 1998 wordt Jean-Pierre Haigneré geselecteerd als lid van het Europese Astronauten Corps van de Europese Ruimtevaartorganisatie; hij wordt ter beschikking gesteld aan het CNES als experimentele astronaut en boordingenieur van de aangewezen vaste bemanning voor de Franco-Russische missie PERSEUS die plaatsvond aan boord van het ruimtestation Mir van 22 februari tot 28 augustus 1999. Deze langdurige missie (186 dagen) omvatte bovendien een ruimtewandeling.

Na deze vlucht voegt Jean-Pierre Haigneré zich bij het Europees Astronautencentrum in Keulen, Duitsland, als Hoofd van de astronauten van de ESA (Europese Ruimtevaartorganisatie).

Hij is Commandeur van de Légion d’Honneur, Ridder van de Nationale Orde van Verdienste; lid van de Russische Orde van Moed en ontvanger van de Russische Medaille voor Persoonlijke Moed.