Geboren in 1961, agronoom, doctor in de geschiedenis van de wetenschappen en doctor in de theologie, Jacques Arnould heeft belangstelling voor de relaties tussen wetenschappen, culturen en religies, met een bijzondere interesse voor twee thema's: dat van het leven en zijn evolutie, en dat van de ...
Geboren in 1961, agronoom, doctor in de geschiedenis van de wetenschappen en doctor in de theologie, Jacques Arnould heeft belangstelling voor de relaties tussen wetenschappen, culturen en religies, met een bijzondere interesse voor twee thema’s: dat van het leven en zijn evolutie, en dat van de ruimte en de verovering ervan.
Op het gebied van het leven heeft hij verschillende boeken en artikelen over geschiedenis of theologie gewijd. Na de opleving van het creationisme in Frankrijk, vanaf januari 2007, is hij benaderd door verschillende kringen, wetenschappelijke, pedagogische of religieuze, om het publiek te informeren over het bestaan van creationistische stromingen, hun geschiedenis en de vragen die zij aan onze samenlevingen stellen. Het jaar 2009, gewijd aan Darwin, heeft aangetoond hoe de ideeën van deze wetenschapper en zijn opvolgers onze tijdgenoten blijven uitdagen en hen uitnodigen tot meer filosofische vragen.
Op het gebied van de ruimte is Jacques Arnould als projectleider verbonden aan het Nationaal Centrum voor Ruimteonderzoek over de ethische dimensie van ruimteactiviteiten. Een functie die nog steeds enigszins uniek is in de wereld van de astronautiek en die echter aansluit bij een echte verwachting van het publiek, maar ook van de actoren en leiders. Hun motivatie kan immers niet meer dezelfde zijn als veertig of vijftig jaar geleden.
Jacques Arnould is nationaal correspondent van de Academie voor Landbouw van Frankrijk, volwaardig lid van de Academie van de Wetenschappen van Lotharingen, en corresponderend lid van de Nationale Academie van Metz. Als voormalig auditor van de IHEDN maakt hij deel uit van de burgerreserve van de Luchtmacht, met de rang van kolonel.
Jacques Arnould heeft ontvangen:
in 2004, de Prix La Bruyère (zilvermedaille) van de Académie française, in de categorie Literatuur en Filosofie voor Les moustaches du diable (Cerf, 2003);
in 2010, de Prix Chabot-Didon van de Nationale Academie van Metz;
in 2011, de Prix François-Joseph Audiffred van de Academie voor Moraal- en Politieke Wetenschappen voor L’abbé Breuil. De paus van de prehistorie (CLD, 2011).
Hij heeft ook talrijke boeken geschreven, waarvan de meest recente: