Dr. Hubertus Hoffmann

Over Hubertus Hoffmann

Dr. Hubertus Hoffmann is een Duitse ondernemer en geo-strateeg gevestigd in Londen. Dr. Hoffmann werkte jarenlang als adviseur in het Europees Parlement (kantoor van Prof. Hans-Gert Poettering, voormalig voorzitter van het Europees Parlement), de Duitse Bundestag (staatssecretaris van Defensie Peter Kurt Wuerzbach, MP) en de Amerikaanse Senaat (Sam Nunn, Gary Hart) op het gebied van defensie en buitenlandse zaken.

Al 13 jaar werkt hij als een succesvolle ondernemer en investeerder in verschillende fondsen. Medeoprichter van GCG dat van 2005-2007 €3,3 miljard investeerde in bedrijven zoals Volkswagen, BASF, ThyssenKrupp, Lanxess en Siemens. Van 1996-2000 was hij oprichter en CEO van InternetMediaHouse AG en een grote investeerder en lid van de Raad van Bestuur bij Loewe TV-bedrijf, waarbij hij de waarde van beide bedrijven in twee jaar tijd 24 keer verhoogde tot een piek van €600 miljoen. Daarvoor werkte hij als journalist in het Witte Huis Press Corps, als redacteur voor ZDF, het grootste tv-station in Europa, en als directeur van grote Duitse mediabedrijven.

Dr. Hoffmann ondersteunde van 1979 tot 1983 de Twee Sporen Beslissing van de NAVO om middellangeafstandskernwapens in Europa te plaatsen, gecombineerd met wederzijdse wapenreducties aan de Russische kant, waardoor hij op de doelwitlijst van de RAF, de Duitse terroristische organisatie, kwam. In 1978 richtte hij een populaire Duitse oproep op (Dattelner Oproep) om de nieuwe Russische SS-20 raketten te ontmantelen en dit te combineren met het niet-plaatsen van NAVO Pershing II en Cruise Missiles, die werd ondertekend door meer dan 100 leden van de Duitse Bundestag, Amerikaanse senatoren zoals Edward Kennedy, en anderen, en op 12 december 1979 succesvol werd geïntegreerd in de Twee Sporen Beslissing van de NAVO en later in het INF-verdrag.

In 1980 initieerde hij een CDU/CSU-resolutie en federale wet van de Bundestag voor een Jaarverslag over Wapenbeheersing en Ontwapening, dat sindsdien door de Duitse regering wordt gepubliceerd. Tien jaar lang was Dr. Hoffmann voorzitter van de Christendemocratische Unie (CDU) Commissie voor Buitenlandse, Defensie-, Europese en Binnen-Duitse Zaken in zijn thuisstaat Nedersaksen in Duitsland en actief in het bevorderen van de Duitse hereniging en een sterke NAVO. Verkozen CDU-lid van de gemeenteraad in zijn woonplaats Goslar (Harz).

In 1984 organiseerde Dr. Hoffmann het uitwisselingsprogramma voor jonge reserveofficieren uit de VS en Duitsland met de steun van toenmalig staatssecretaris van Defensie Peter Kurt Wuerzbach, waarbij meer dan 1000 reserveofficieren van beide zijden van de Atlantische Oceaan betrokken waren. Hij was een Duits lid van het Uitvoerend Comité van de NAVO Reserve Officieren Vereniging CIOR.

Hij ondersteunde de Mujaheddin van 1985-1990 tegen de Russische invasie van Afghanistan, bezocht hen in de bergen in 1985 en schreef het Afghanistan Rapport voor het Europees Parlement.

In 1989 – tijdens het bezoek van de Duitse bondskanselier Helmut Kohl – initieerde en hielp hij bij de financiering van de eerste “Boerenvereniging van Silezië” – voormalig Duits thuisland van zijn verdreven ouders in Polen – die nu meer dan 3.000 Poolse en Duitse leden heeft en een eigen zuivelfabriek. In 1992 was hij voorzitter van het Eesti Comité Rapport (op verzoek van de Estse president Tunne Kelam) over de Toekomst van de “Baltische Hanze Regio” (Oblast Kaliningrad; Litouwen; Letland en Estland), wat hielp bij het creëren van stabiele democratische staten in de Baltische staten en de basis legde voor toetreding tot de EU en de NAVO. In 1981 kende zijn woonplaats Goslar/Harz hem de “Förderpreis” toe voor journalistieke verdiensten (Laudatio: Generaal (Ret.) Johannes Steinhoff, voormalig voorzitter van het Militaire Comité van de NAVO).

Schitag Ernst & Young, SAP en Manager magazine eerden Dr. Hoffmann als “Finalist Duitse Ondernemer van het Jaar 1998” voor groei en innovatie als lid van de Raad van Bestuur en mede-eigenaar van Loewe Opta Holding TV-bedrijf.

In oktober 2000 werd hij onderscheiden met het “Bundeskruis van Verdienste” voor “innovatieve zakelijke ideeën” door de Duitse president Johannes Rau in Schloss Bellevue (Berlijn).

In 2002 verleende Prins Ferdinand von Bismarck in het Friedrichsruh Paleis nabij Hamburg Dr. Hubertus Hoffmann de “Bismarck Medaille in Zilver met Gouden Eikenbladeren” voor zijn “patriottische trouw en bewezen Pruisisch nationaal bewustzijn”.

Dr. Hoffmann is de auteur van twee standaardwerken over kernwapens (“Nucleaire Oorlog, Nucleaire Vrede: Technologie, Strategie, Ontwapening” 1980; “De Nucleaire Partners: Washington – Bonn en de Modernisering van Tactische Kernwapens”, 1986).

In 2004 publiceerde hij een boek over zijn mentor van 25 jaar “Fritz Kraemer On Excellence. Missionaris, Mentor en Pentagon Strateeg” (met bijdragen van Alexander M. Haig Jr., Henry A. Kissinger, Madeleine Kraemer Bryant; Sven Kraemer, Wilhelm-Karl von Preussen, Edward L. Rowny en Donald Rumsfeld).

Een van zijn belangrijkste activiteiten in WSN is Het Human Codes of Tolerance and Respect Project, dat universele regels promoot voor ouders, opvoeders, journalisten, religieuze leiders en politici over hoe respect voor andere religies, rassen en etnische minderheden te bevorderen, als belangrijke zachte factoren van vredesopbouw inclusief best practices van over de hele wereld en de wortels van respect en tolerantie in het leven van de Profeet en de Islam.

Dr. Hoffmann is een veelgevraagd spreker en heeft gesproken in de Situation Room van het Witte Huis (Nationale Veiligheidsadviseur Bob McFarlane en zijn NSC-directeuren), het Amerikaanse Congres, YPO Europa in Krakau (Polen), MedDays in Tanger (Marokko), Global Women Leader Conference van Zayed University in Dubai (VAE), het Royal College of Defence Studies (RCDS) in Londen, Harvard, Yale, Columbia, Georgetown Universiteiten, Trinity College (Dublin), en de Cambridge Union (VK).