Camille Pascal

Over Camille Pascal

Camille Pascal is een auteur, historicus en Franse audiovisuele persoonlijkheid, geboren in Montpellier (Hérault). Afkomstig uit een familie uit de Cévennes, is hij de kleinzoon van Georges en Lucie Pascal, die postuum in 1994 de medaille van Rechtvaardige onder de Volkeren ontvingen. Na een khâgne aan het Lycée La Bruyère in Versailles, behaalt Camille Pascal zijn licentie in de geschiedenis aan de universiteit van Nanterre La Défense en vervolgt met een master en een DEA in moderne geschiedenis aan de universiteit van Parijs I Panthéon Sorbonne. Hij is in 1990 agrégé in de geschiedenis en wordt assistent in de Moderne Geschiedenis aan de Sorbonne, daarna aan de Universiteit van Picardie Jules Verne.

Tegelijkertijd met zijn carrière in het onderwijs, neemt hij deel aan het politieke leven door in 1995 de algemene secretaris van de Staten-Generaal van de universiteit te zijn binnen het kabinet van François Bayrou, toen minister van Onderwijs. Hij is verantwoordelijk voor de missie voor de hervorming van de Universiteit.

In 1997 wordt hij benoemd tot agrégé professor aan de EHESS en voegt hij zich bij het historisch onderzoekscentrum. Hij is ook een vertrouweling van Philippe Douste-Blazy, die hij begeleidt in zijn politieke carrière en is adviseur van de voorzitter van de UDF-fractie in de Nationale Assemblee.

In 2001 benoemt Dominique Baudis, toen voorzitter van de Hoge Raad voor de Audiovisuele Media (CSA), hem tot directeur van het kabinet. Hij zal zo een van de getuigen en acteurs zijn van de zaak Baudis/Allègre.

In maart 2006 wordt Camille Pascal benoemd tot adjunct-directeur-generaal verantwoordelijk voor ontwikkeling en diversificatie bij France Télévisions. Hij is de initiatiefnemer van een partnerschap tussen France 2 en Google tijdens de presidentsverkiezingen van 2007, evenals van de eerste catch-up tv-dienst die toegankelijk is vanaf elk apparaat.

In september 2007 wordt Camille Pascal secretaris-generaal van de groep France Télévisions, wat hem in staat stelt samen te werken aan de hervorming van de publieke audiovisuele sector. Vanaf november 2008 neemt hij ook de leiding van de communicatie van de groep op zich en wordt hij vice-voorzitter van de stichting France Télévisions. Het jaar 2008 markeert ook zijn literaire erkenning, aangezien zijn boek “Le Goût du Roi, Louis XV et Marie-Louise O’Murphy” de Prix du Cercle des Amis de Montesquieu ontvangt.

Op 6 januari 2011 wordt hij benoemd tot adviseur bij het Presidium van de Republiek, met name verantwoordelijk voor de media onder Nicolas Sarkozy.

Op 3 mei 2012 wordt hij benoemd tot staatsadviseur. Camille Pascal is onder andere Ridder in de Kunsten en Letteren (2002), in de Academische Palmen (2003) en in de Nationale Orde van Verdienste (2007).

Hij heeft onder andere gepubliceerd:

Scènes de la Vie Quotidienne à l’Elysée, Plon, 2007

Le Goût du Roi, Louis XV et Marie-Louise O’Murphy, Perrin, 2007

Les Screenagers, avoir 20 ans en l’an 2000, Plon, 2000

La Soif d’Émotion, Plon, 1999

Du Corps machine à la Santé Harmonique, Plon 1999

Les Nouveaux Horizons de la Consommation, Plon, 1999

De l’Homo Sapiens à l’Homme Interactif, Denoël, 1998

L’Alternative des Valeurs Féminines, Denoël, 1998