François d’ Aubert

Over François d’ Aubert

François d’Aubert, voormalig student aan H’EC (66) en de ENA (promotie Thomas More), afgestudeerd in de rechten, is voormalig minister, raadsheer bij de Rekenkamer en Voorzitter van de Autoriteit voor Professionele Regulering van de Reclame (ARPP).

Na een functie als adviseur bij het kabinet van Premier Raymond Barre op het gebied van audiovisuele dossiers, wordt hij gekozen als afgevaardigde voor de Mayenne (1978-2004) en burgemeester van Laval (1995-2008) onder de vlag van UDF en later UMP. Hij is actief in de Republikeinse Partij, en vervolgens in Démocratie Libérale waarvan hij secretaris-generaal wordt. Hij komt in de regering na de verkiezing van Jacques Chirac in 1995 als Staatssecretaris van Begroting, en later van Onderzoek in de regering van Alain Juppé (1995-1997).

François d’Aubert wordt vervolgens benoemd tot minister van Onderzoek in de regering van Jean-Pierre Raffarin (2004-2005), daarna ambassadeur voor de uitvoering van het ITER-project (kernfusie) in Frankrijk, en Voorzitter van de Cité des Sciences et de l’Industrie en van de Géode (2007-2009). Sinds november 2011 is hij voorzitter van de Autoriteit voor Professionele Regulering van de Reclame (ARPP) als gekwalificeerde persoon.

Als parlementslid en minister heeft François d’Aubert deelgenomen aan talrijke politieke debatten in de media, over kwesties met betrekking tot de openbare financiën, begrotingsbeleid, financiële en bancaire regulering, en problemen van financiële corruptie… vooral naar aanleiding van zijn initiatieven tegen georganiseerde criminaliteit. Hij was voorzitter of rapporteur van talrijke onderzoekscommissies, waaronder de commissie over de aanwezigheid van de maffia in Frankrijk, over de zaak van Crédit Lyonnais en later van de anticounterfeitcommissie. Hij was van 2009 tot 2011 algemeen gedelegeerde voor de strijd tegen niet-coöperatieve rechtsgebieden (“belastingparadijzen”) bij het Ministerie van Economie en Financiën, en is voorzitter van de peer review groep over informatie-uitwisseling van het Wereldbelastingforum van de OESO.

François d’Aubert blijft werken aan kwesties van innovatie, technologische onderzoek, valorisatie van onderzoek en popularisering binnen het kader van stichtingen.

Hij is de auteur van l’Argent sale (Plon 1993,) over de zaak van Crédit Lyonnais, Main basse sur l’Europe (Plon 1995) en Coup de torchon sur Bruxelles (Plon 1999) over de misstanden van de financiering van de Europese Unie; recentelijk heeft hij een kritische biografie van Colbert gepubliceerd: la Vertu usurpée (Perrin 2009).