Emile N’Tamack

Over Emile N’Tamack

Emile Ntamack, bijgenaamd Milou, is geboren in Lyon. Zijn vader, een voormalig voetbal scheidsrechter, introduceerde hem al op jonge leeftijd in de sportwereld samen met zijn twee broers, Georges en Francis. Na een periode in het voetbal en atletiek, raakte hij voor het eerst een ovale bal aan op een modderig rugbyveld. De rugbygeest sprak hem onmiddellijk aan, zowel door het plezier dat hij in deze sport vond als door de sfeer die heerste onder de spelers en supporters, verenigd door eenzelfde passie.

Op 10-jarige leeftijd beoefende hij zowel voetbal, rugby als atletiek, wat veel opofferingen vergde en dankzij de onwankelbare steun van zijn ouders. Rugby stak er bovenuit. Al snel werd hij opgemerkt en volgde hij regionale stages totdat hij werd ontdekt door Christian Gajan, de Toulouse-trainer, en zijn intrede deed in de sportopleiding. Opgevangen door de familie Perron uit Lavaur, een club in de buitenwijken van Toulouse, speelde hij voor deze Tarn-club. Sterk beïnvloed door Roger Guiter, zijn trainer en voormalig speler van Stade Toulousain, beleefde hij zijn eerste selectie in het Franse jeugdteam. Zijn verhaal met rugby was toen begonnen…

Hij sloot zich aan bij de club Stade Toulousain waar hij zijn hele carrière doorbracht (aanvoerder vanaf 1996) en bouwde een uitzonderlijk palmares op: kampioen van Frankrijk Reichel 1989 en 1990, kampioen van Frankrijk in 1994, 1995, 1996, 1997, 1999, 2001 (finalist in 2003), winnaar van de Challenge du Manoir (nu Coupe de France) in 1993, 1995 en 1998 en winnaar van de Europese Cup in 1996, 2003 en 2005 (finalist in 2004).

Hij debuteerde in het Franse team tijdens het Toernooi van 1994 en nam enkele maanden later deel aan de memorabele tournee in Nieuw-Zeeland. Bij die gelegenheid wekte hij de bewondering van een van zijn tegenstanders: de jonge Jonah Lomu. Geselecteerd voor de Wereldbeker van 1995, maakte Émile Ntamack indruk door in blessuretijd een try te scoren tegen Schotland, waardoor Frankrijk de eerste plaats in zijn poule behaalde en zo een confrontatie met Nieuw-Zeeland in de kwartfinale vermeed. In de volgende ronde, tegen Ierland, scoorde hij opnieuw een try na een onderschepping. Deze prestaties leverden hem een nominatie op in het wereldbekerteam van het toernooi. Emile N’Tamack won vervolgens de Latijnse Cup 1995, de Grand Slam 1997 en was de topscorer van het Toernooi 1996.

Na het beëindigen van zijn spelerscarrière, was Emile N’Tamack coach bij Stade Toulousain voor de -21-jarigen en bij het Franse -21-team waarmee hij in 2006 wereldkampioen werd, en was hij coach van de achterhoede van het Franse XV onder het tijdperk Lièvremont.