prof. mr. Nico Roos

Over Nico Roos

Prof. mr. Nico Roos was sinds 1985 hoogleraar Metajuridica (filosofie en sociologie van het recht) aan de Universiteit van Maastricht. Hij vertrok in 2004, 55 jaar oud, uit onvrede met de groeiende bureaucratie aan de universiteit, die de academische vrijheid van onderwijs en onderzoek ondermijnt. De universiteit is een fabriek geworden en is niet langer een veilige haven voor intellectuelen. In een afscheidsbundel schreven enkele van zijn bevriende collega’s: “Nico Roos is altijd een buitenstaander geweest ten opzichte van een universitaire organisatie die gekenmerkt wordt door hiërarchie en heerszucht. Hij wilde geen deel uitmaken van enige ‘incrowd’. Gepassioneerd, eigenzinnig, uitdagend, confronterend en controversieel, hij wil altijd gaan waar nog niemand is geweest. Hij is niet geneigd om compromissen te sluiten over wetenschappelijke standpunten of faculteitskwesties. Nico heeft altijd gezegd wat hij moest zeggen en zal dat blijven doen. Hij heeft onvermoeibaar gestreden tegen dogma’s, platitudes en hypes.”

Hij uitte ook zijn mening in regionale en nationale kranten over onderwerpen zoals identificatieplicht, de monarchie, Srebrenica, El Moumni, het proces tegen Volkert van der Graaf (de moordenaar van Pim Fortuyn), belastingen, de doodstraf, de euthanasiepil, de oorlog in Irak, enz. Hij verwierp de Europese Grondwet, die het gebrek aan democratie in de Europese Unie erger zou hebben gemaakt.

De Nederlandse democratie is teruggevallen in een ‘incrowd’-democratie waarin beroepspolitici vooral geïnteresseerd zijn in publiciteit en hun carrière. Ze stuiteren van incident naar incident, maar lijken nauwelijks geïnteresseerd in de toekomst van Nederland. Hij beschouwt de manier waarop we met de Europese Grondwet zijn omgegaan als een triest voorbeeld. Tijdens onderhandelingen heeft de Nederlandse regering alle Nederlandse belangen die direct of indirect verband hielden met de Grondwet verkwanseld, inclusief de kwestie van het Stabiliteitspact en de onevenredige Nederlandse financiële bijdrage aan de EU. Politieke partijen hadden ja gezegd tegen de Europese Grondwet, zonder hun partijleden te raadplegen.

Nico Roos geeft lezingen over diverse maatschappelijke onderwerpen. Voor hem zijn fascinerende thema’s de toekomst van de Europese Unie, democratische hervorming, en vereenvoudiging en rechtvaardiging van belastingen. De ‘multi-culti’-discussie negerend, confronteert Nico Roos zijn publiek met thema’s als ‘bestaat de Westerse cultuur?’ of ‘Misdaad en straf als een monotheïstische paradox’. Hij uit zijn mening over de grote contrasten die hij in de Westerse cultuur heeft gevonden, en behandelt ethische onderwerpen zoals abortus, dierenrechten, euthanasie en de doodstraf. Nico Roos heeft duidelijke en originele antwoorden en hoopt dat mensen nadenken over wat hij heeft gezegd en bepleit. Dat is de reden waarom hij ook graag voorzitter is.