Arno Klarsfeld

Over Arno Klarsfeld

Arno Klarsfeld is een Franse advocaat die bevoegd is om te pleiten aan de balies van Parijs, New York en Californië. Hij is de zoon van Serge en Beate Klarsfeld, bekend voor het opsporen van nazi-criminelen tot hun arrestatie.

Hij heeft rechten gestudeerd aan de Sorbonne in Parijs en aan de New York University of Law.

Hij was de advocaat van de Association des Fils et Filles de Déportés Juifs de France tijdens de processen tegen Paul Touvier (1994) en Maurice Papon (1997).

Arno Klarsfeld werd meerdere malen geraadpleegd door Nicolas Sarkozy, destijds voorzitter van de UMP en minister van Binnenlandse Zaken, om rapporten op te stellen (over herinneringswetten in 2005 en over delinquentie in 2006) of om ministeriële bemiddelingen uit te voeren. Hij was adviseur van premier François Fillon van 2007 tot 2010. In 2010 kreeg hij de opdracht voor een informatie- en voorstelmissie met betrekking tot de Franse hulp voor de wederopbouw van Haïti.

In datzelfde jaar werd hij benoemd tot lid van de Raad van State.

Sinds september 2011 is hij voorzitter van de Raad van Bestuur van het Office Français de l’Immigration et de l’Intégration.

Arno Klarsfeld is auteur van verschillende werken, waaronder Touvier, un crime français (1994), Les Dieux ne songent qu’à dormir (1995), Les Bâtons (1997), Papon, un verdict français (1998), La Cour, les nains et le bouffon (1999), Israël Transit (2005).