Dr. Irina M. Khakamada

Over Dr. Irina M. Khakamada

President van het Interregionaal openbaar fonds voor samenwerking aan de ontwikkeling van sociale solidariteit «Onze keuze».

Vice-president van het Presidium van de politieke beweging “De Russische Volksdemocratische Unie”.

Geboren op 13 april 1955 in Moskou. Vader – Mutzuo Khakamada, Japanse communist, emigreerde in 1939 naar de USSR om politieke redenen en kreeg het Sovjetburgerschap. Hij overleed in 1991. Moeder – Nina I. Sinelnikova, gepensioneerde schoollerares. Echtgenoot – Vladimir E. Sirotinsky – financieel adviseur, manager. Zoon – Daneela – afgestudeerd aan de Faculteit Economie van de Staatsuniversiteit van Moskou vernoemd naar M.V. Lomonossov. Dochter – Maria.

Afgestudeerd aan de Economische Faculteit van de Universiteit van Internationale Vriendschap vernoemd naar Pathriss Lumumba. Promoveerde in de economische wetenschappen aan de Faculteit Economie van de Staatsuniversiteit van Moskou. In 1983 verkreeg zij de academische status van Universitair Docent met specialisatie in politieke economie.

Vijf jaar lang, vanaf 1980, werkte zij als junior onderzoeker voor het Onderzoeksinstituut voor Staatsplanning van de Russische Federatie. In 1985 werkte zij aan de Technische Universiteit bij de Likhachev machinefabriek (ZIL) als Senior Docent, Universitair Docent en Adjunct-Directeur van de afdeling.

In 1989 begon haar zakelijke betrokkenheid. Hieronder volgt een lijst van zakelijke posities en activiteiten: Manager van coöperatieve vereniging “Systemen + programma’s”, Directeur van het Informatie-analytisch Centrum, Hoofdexpert en lid van de Beursraad van de Russische Goederenbeurs. Actief betrokken bij liefdadigheid, zoals het organiseren van een verpleegcentrum om bedlegerige patiënten thuis te helpen in het Sverdlov-district van Moskou.

Drie keer verkozen als Onafhankelijk Afgevaardigde in het Orekhovo-Borisovo district van Moskou. Sinds 1994 was zij lid van de Staatsdoema (Parlement) Commissie voor Economisch Beleid. Was lid van de delegatie van de Staatsdoema van de Russische Federatie bij de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa. In 1994 organiseerde zij de afgevaardigdengroep “Liberaal-Democratische Unie van 12 December”. Sinds 1996 was zij lid van de Staatsdoema Commissie voor Begroting, Belastingen, Bankwezen en Financiën. Haar wetgevende interesses omvatten nieuwe sociale en economische technologieën, begrotings- en belastingbeleid en staatsfinanciën.

In 1997 werd zij, bij decreet van de regering van de Russische Federatie, benoemd tot Voorzitter van het Staatscomité van de Russische Federatie voor Ondersteuning en Ontwikkeling van het Midden- en Kleinbedrijf. Daarnaast was zij lid van de Commissie van de regering van de Russische Federatie voor Huidige Politiek, lid van de Commissie van de regering van de Russische Federatie voor Economische Hervorming, Voorzitter van de Adviesraad voor Ondersteuning en Ontwikkeling van het Midden- en Kleinbedrijf in de GOS-landen.

In 1999 begon zij haar activiteiten als President van het Instituut voor Ontwikkeling van het Midden- en Kleinbedrijf.

In december 1999 opnieuw verkozen als Afgevaardigde van de Staatsdoema van de Russische Federatie in het Oostelijke district van Sint-Petersburg nr. 207. Van januari tot juni 2000 was zij lid van de Staatsdoema Commissie voor Begroting en Belastingen en tevens Voorzitter van de Staatsdoema Commissie voor de Bescherming van Beleggersrechten. In juni 2000 werd zij verkozen tot Vicevoorzitter van de Staatsdoema van de Russische Federatie.

Momenteel fungeert zij als co-Voorzitter van de Russische Openbare Raad voor onderwijsontwikkeling, lid van de Raad voor Externe en Defensiebeleid, lid van het “Rusland in het verenigde Europa” Comité. Van april 1995 tot 2000 was zij Voorzitter van de Centrale Raad van de Al-Russische politieke openbare organisatie “Gemeenschappelijke Zaak” (“Obtschee Delo”).

In 2004 stelde zij zich kandidaat voor de presidentsverkiezingen van de Russische Federatie en ontving zij bij de verkiezingen ongeveer 4 miljoen stemmen van kiezers. In 2004-2005 was zij Voorzitter van de Russische Democratische Partij “Onze Keuze”, die later toetrad tot de Publieke Beweging “Volks – Democratische Unie”.

In 2006 – 2008 organiseerde en leidde zij als onderdeel van deze beweging het Interregionaal openbaar fonds voor samenwerking aan de ontwikkeling van sociale solidariteit «Onze keuze».

In maart 2008 kondigde Irina Khakamada aan zich terug te trekken uit de politieke activiteit.

De spreker uit de Russische Federatie op de 57e zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (2002) over het thema “Cultuur van de wereld”.

In 1995 noemde “Time magazine” haar “een politicus van de XXI eeuw”. Eind 1996 plaatste hetzelfde tijdschrift haar onder de “100 Bekendste Vrouwen van de Wereld”. Volgens de resultaten van sociologische peilingen gehouden in 1997-1999, 2001-2005 werd zij uitgeroepen tot “Vrouw van het Jaar”, in 1999 en 2002 won zij deze nominatie. In 2005 werd zij genomineerd voor de Nobelprijs onder 1000 vrouwen van de wereld.

Werkt nu actief aan boeken. In 2006 bracht zij het boek “SEX in de grote politiek” uit, dat een groot lezerssucces en een enorme publieke weerklank had. In 2007 bracht zij de liefdespolitieke roman “LOVE. BUITEN SPEL. Het verhaal van een politieke zelfmoord” uit, waarop zij van plan is een speelfilm te maken en de regisseur te worden. In 2008 bracht zij het boek “SUCCES in de grote stad” uit. En in 2010 – “DAO van het leven”. Dat boek is gebaseerd op haar masterclasses.

De masterclasses gaan over hoe je in het moderne Rusland succesvol kunt zijn, terwijl je een vrij persoon blijft. Ze geeft les aan het Staatsinstituut voor Internationale Betrekkingen van Moskou, aan de Internationale School voor Bedrijfskunde – de Financiële Universiteit onder de Regering van de Russische Federatie, aan de Academie voor Nationale Economie onder de Regering van de RF, in trainingsbedrijf “City-class”, creëerde videocursussen voor de Moderne Universiteit voor de Geesteswetenschappen en ook aan de Moscow Business School.

Lid van de RF Presidentiële Raad voor Instellingen van het Maatschappelijk Middenveld en Mensenrechten (HRC) sinds november 2012.

Heeft een aantal wetenschappelijke artikelen en publicaties in vele toonaangevende massamedia. Spreekt Engels en Frans.

Woont en werkt in Moskou.