Daniel Rabreau

Over Daniel Rabreau

Leerling van de Eudisten in Redon, en vervolgens van André Chastel aan de Sorbonne, behaalde Daniel Rabreau in 1978 zijn doctoraat in de kunstgeschiedenis met het onderwerp: Het Theater en de verfraaiing van de steden in Frankrijk in de achttiende eeuw. Specialist in stedelijke kunst, architectuur, sculptuur en monumentale iconografie van de 18e en 19e eeuw, maar ook in instellingen en artistieke uitwisselingen in hun relatie tot de kunsttheorie, in de Verlichting, heeft hij van 1969 tot 1991 lesgegeven aan de volgende universiteiten: Paris-IX Dauphine (assistent van Jean-Louis Taupin aan het Instituut voor Stedebouw), Paris-IV Sorbonne en Bordeaux-III, Michel de Montaigne waar hij de sectie kunstgeschiedenis leidde en het onderzoekscentrum CERCAM (Centrum voor Studies en Onderzoek naar het Classicisme in de Moderne Kunst) oprichtte. Hij heeft ook lesgegeven aan de Architectuurscholen van Versailles en Clermont-Ferrand (CEAA Theatrale Architectuur en Scenologie).

Naast talrijke publicaties, het realiseren van tentoonstellingen en deelname aan catalogi (Parijs, Nantes, Clermont-Ferrand, Bordeaux, Vicenza, New Orleans) was hij beursontvanger van het Palladio Centrum in Vicenza, verantwoordelijk voor onderzoek en onderwijs in Rusland en China, heeft hij deelgenomen aan colloquia of congressen en lezingen gegeven, zowel in Frankrijk als in het buitenland (Italië, Spanje, Zwitserland, Duitsland, België, Engeland, Rusland, China, Portugal, Marokko).

Voorzitter van de APAHAU (Vereniging van docenten archeologie en kunstgeschiedenis van de universiteiten) en directeur van het tijdschrift Kunstgeschiedenis, was hij tussen 1991-1994 lid van verschillende wetenschappelijke of administratieve commissies van de ministeries van Nationale Onderwijs, Onderzoek, Cultuur. Lid van verschillende verenigingen of wetenschappelijke genootschappen, is hij voorzitter en oprichter (sinds 1976) van het GHAMU (Groep Geschiedenis Architectuur Stedelijke Mentaliteiten).

Sinds 1991 is hij professor aan de Universiteit Paris 1 Panthéon-Sorbonne waar hij zes jaar de leiding heeft gehad over de Doctorale Opleiding en de DEA in kunstgeschiedenis en drie jaar als adjunct-directeur van de UFR 03 heeft gefunctioneerd. Hij heeft het Centre Ledoux opgericht en leidt het, een ontvangstteam voor Masters en Doctoraten in zijn discipline. Tot 2006 heeft hij samen met Monique Mosser de professionele master geleid die gezamenlijk wordt aangeboden door Paris 1 en de Architectuurschool van Versailles, Historische Tuinen, Erfgoed en Landschap. Hij heeft een publicatiereeks van onderzoek van jonge onderzoekers opgericht, De Annalen van het Centre Ledoux (6 verschenen delen) en co-leidt, samen met Daniel Roche, professor aan het Collège de France, een collectie van verkorte proefschriften bij de Editions du Patrimoine, Tijd en ruimte van de kunsten (Centrum voor Historische Monumenten, Parijs).