Sebastien Valkenberg

Voor onze toekomstige welvaart moeten we blijven innoveren. Knappe koppen zijn er gelukkig genoeg. Helaas krijgt ze onvoldoende ruimte om hun talenten te ontplooien. Innovatie mag, maar alleen als het 100 procent veilig is. Onmogelijk, legt Sebastien uit in een tegendraadse lezing. Innoveren gaat gepaard met risico’s’. Weet je wat pas echt riskant is? Geen risico’s meer nemen, met stagnatie tot gevolg. Een lezing voor doeners en durfals, die Nederland de 21e eeuw in willen leiden.

Ook zo somber als u de krant open slaat of de tv aanzet? Vergeet de mineurstemming in de media. Bedrijven bedenken fantastische dingen en slimme oplossingen voor de problemen van deze tijd – maar slechts een enkeling is er van op de hoogte. Aan de hand van concrete voorbeelden, van exoskelet tot kweekvlees en alles daartussenin, laat Sebastien dat we de hoopvol over de toekomst kunnen zijn. Opgebeurd en ook een beetje trots op de Nederlandse bedrijvigheid verlaat het publiek de zaal.

Verontrustende berichten op sociale media, afbeeldingen waarvan het de vraag is of ze echt zijn… Van alle kanten worden we bestookt met informatie. Wat is waar? Probeer in deze chaos maar eens van onzin te onderscheiden. Voor de wanhopige nieuwsconsument biedt Sebastien een leerzame crash course kritisch denken. De filosofie biedt namelijk een tjokvolle kist met denkgereedschappen en hij leert zijn publiek hoe het deze gereedschappen moet gebruik. Houvast in tijden van fake news en desinformatie.

Wat als? Historici kijken wel uit die vraag te stellen want daar wordt het speculatief. Gelukkig is er filosofie, die wel werkt hypothetische scenario’s, graag zelfs. Hoe gedragen we ons gedragen als we onzichtbaar zouden zijn? Wat doet het met ons geluk als er een machine bestond die al onze wensen zou vervullen? Om dit soort vragen te beantwoorden, bedenken filosofen gedachte-experimenten en Sebastien neemt zijn publiek mee het lab in – het laboratorium in je hoofd. Het publiek leert zichzelf kennen aan de hand van gemene dilemma’s.

Ach ja, vroeger… de goeie oude tijd, toen geluk nog heel gewoon was, men omkeek naar elkaar en er nog geen keuzestress bestond. Vergeet het, zo goed was die tijd niet. Nostalgie is een gevaarlijke bezigheid omdat het heden wordt geofferd aan een geïdealiseerd verleden. En als we niet beseffen hoe goed we het hebben, gaan we verworvenheden we zien als vanzelfsprekendheden, terwijl we er zuinig op moeten zijn. Aan de hand van pakkende beelden, echte getuigenissen en verrassend datasets roept Sebastien de geschiedenis tot leven – de echte geschiedenis. Wat blijkt? Vroeger was het bestaan zwaar, kort en onbarmhartig. De goeie oude tijd is nú, beseft het publiek na afloop.